Turizm Amaçlı Konut Kiralama: İzin Belgesi, Vergilendirme ve Yükümlülükler

Kısaca

Konutun tek seferde 100 gün veya daha kısa süreyle, hangi amaçla olursa olsun kullandırılması 7464 sayılı Kanundaki turizm amaçlı kiralama rejimine girebilir. Sözleşmeden önce izin belgesi, uygun hak sahipliği ve konuta göre karar/muvafakat şartları kontrol edilir. Airbnb veya başka bir platform kullanılması bu yükümlülükleri ortadan kaldırmaz. İzin belgesi, vergi kaydının veya turizm işletmesi belgesinin yerine geçmez.

27 Ekim 2026 değişikliği, belgelendirmeye esas evrak denetiminde zaten bulunan 30 günlük düzeltme süresinin kapsamını genişletti; süre sonunda giderilmeyen eksiklik için açık izin iptali sonucu getirdi. Bütün belge sahipleri için 27 Ekim'de otomatik başlayan bir süre değildir. İlk başvuru, evrak denetimi ve yerinde denetim süreleri aşağıda ayrı gösterilmiştir.

Vergi bakımından olağan konut kirası ile sürekli kısa süreli kiralama organizasyonu ayrılmalıdır. GİB'in 23.01.2026 özelgesi ticari kazanç ve belge tarihinden mükellefiyeti, 16.09.2024 özelgesi izin belgeli konutlardaki ilgili geceleme hizmetinde %20 KDV'yi açıklar. Konaklama vergisinin kapsamı ve hizmeti fiilen sunan kişi ayrıca belirlenir; sırf izin belgesi var diye her konuta otomatik vergi eklenmez.

100 gün kuralı ve olağan konut kirasından farkı

7464 sayılı Kanun m.1/3 ve m.2/1-g, sınırı tek seferdeki kiralama süresi üzerinden kurar; 100 gün dahil, 100 günden fazla süreli tek kiralama ise kural olarak bu Kanunun kapsamı dışındadır. Bu, yılda toplam 100 gün kiralama hakkı veya yalnız tatil amaçlı misafirleri kapsayan bir sınır değildir. Çalışma, tedavi ya da eğitim için yapılan kısa süreli konut kiralaması da sırf amacı nedeniyle dışarıda kalmaz.

Kanun m.4/1-g, her defasında 100 günden fazla sözleşme yapılmasına rağmen ilk sözleşme tarihinden itibaren bir yıl içinde aynı konutun dört defadan fazla kiraya verilmesini ayrıca yaptırıma bağlar. Burada takvim yılı değil ilk sözleşmeden itibaren bir yıl esas alınır. Kâğıt üzerinde uzun sözleşmeler kurmak fiilî kısa süreli organizasyonu ve kanuni sınırlamayı bertaraf etmez.

100 günlük idari izin eşiği, Gelir Vergisi Kanunundaki gelir unsurunun evrensel sınırı değildir. Bir sözleşmenin izin rejimi dışında kalması, elde edilen kazancın her durumda GMSİ veya KDV'den istisna olduğu anlamına gelmez; faaliyetin gerçek niteliği ve taşınmazın işletmeye dahil olup olmadığı ayrıca incelenir.

Kim izin alır, hangi hakla başvurur?

7464 m.2/1-d ve m.3/5 uyarınca izin yükümlülüğü kiraya verene aittir. Malik yanında konutu intifa hakkı veya üst hakkıyla tasarrufunda bulunduran gerçek ya da tüzel kişi de bu tanımda yer alır. Tapu ve tesis edilmiş hak incelenmeden başvuran, ilan veren ve geliri elde eden kişilerin aynı olduğu varsayılmamalıdır. Yönetmelik m.5/2-ç uyarınca paylı mülkiyette pay ve paydaş çoğunluğu, elbirliği mülkiyetinde tüm maliklerin onayı; ayrıca temsil ve sorumluluğu üstlenen kiraya vereni belirleyen, tüm maliklerin yazılı beyanı gibi başvuru belgeleri tamamlanır.

Mesken olarak kiraladığı konutu kendi nam ve hesabına turizm amaçlı yeniden kiraya vermek isteyen olağan kiracı, yalnız kira sözleşmesine dayanarak bu hakkı kazanmaz. Kanun m.3/7 alt kiralama yasağını düzenler. Tüzel kişi kullanıcının turizm amaçlı kiraladığı konutu kendi personeline kullandırması ayrı istisnadır; bunu halka yeniden kiralama yetkisi saymamak gerekir.

Kiraya veren dışında faaliyet yürütülecekse Kanun m.3/5'teki (A) grubu seyahat acentası yolu ve yüksek nitelikli konut işletmesine ilişkin özel hükümler değerlendirilir. Sıradan bir aracı şirket veya platform hesabı, seyahat acentası yetkisinin ve izin belgesinin yerine geçmez.

Kat malikleri, site ve aynı binadaki konut sayısı

Genel kural, konutun bulunduğu binanın tüm kat maliklerinin turizm amaçlı kiralamaya uygunluk için oy birliğiyle karar almasıdır. Birden fazla binadan oluşan sitede kural olarak ilgili binanın kararı aranır; izin belgesi örneği site yönetimine iletilir. Kat malikleri kurulu kararı ile paydaşların başvuranı yetkilendirmesi farklı belgelerdir. Yönetmelikteki istisnalar incelenmeden her yapı için aynı muvafakat listesi kullanılamaz. (7464 m.3/3; Yönetmelik m.5.)

Üçten fazla bağımsız bölümlü binada aynı kiraya veren adına en fazla %25 için izin düzenlenebilir. Aynı binada aynı kiraya verenin izin kapsamındaki bağımsız bölüm sayısı beşi geçiyorsa işyeri açma ve çalışma ruhsatı; bina bir site içindeyse buna ek olarak Kanun m.3/4-b'deki tüm kat malikleri oy birliği kararı gerekir. %25 sınırı ile beşin aşılmasındaki ek belge şartı iki ayrı kontroldür.

Müstakil konut ile apartmandaki bağımsız bölüm aynı başvuru dosyası değildir. Yönetmelik m.5/4'ün müstakil, yüksek nitelikli ve devremülk hakkı kurulan konutlara ilişkin karar ve %25 istisnaları ayrıca okunur. Bu istisnalar tapu/hak sahipliği, paydaş temsili, özel başvuru ve konut niteliği şartlarının da kalktığı anlamına gelmez.

Yüksek nitelikli konut ve devremülkte özel yollar

Kanun m.3/10 kapsamındaki yüksek nitelikli konut için yalnız 'rezidans' adı yeterli değildir. Tapuya şerhli yönetim planında kısa süreli kiralamaya izin; resepsiyon/güvenlik/günlük temizlik mekânları ve Yönetmelik m.4'te sayılan ek hizmetlerden en az ikisinin verilebilmesi gibi güncel nitelik ve imar şartları birlikte incelenir. Şartları taşıyan bu konutlarda m.3/3–4'teki karar ve sayı koşulları aranmadan izin düzenlenebilir; işletmeci şirket üzerinden izin yolu da vardır. Bakanlığın yüksek nitelikli konut başvuru açıklamasındaki yönetim planı, işletme ve yetkilendirme belgeleri esas alınmalıdır.

Devremülk, sıradan bir tatil evi veya ortak mülkiyetin diğer adı değildir. Hakkın tapu ve kullanım dönemi, tapunun beyanlar hanesindeki sözleşme, temsil/yönetim ve Yönetmelik m.5/2-d-3 ile m.5/5'teki özel başvuru belgeleri incelenir. Devremülk ve geçici madde kapsamındaki konutların izin ve denetim usulleri, olağan konut denetimiyle koşulsuz eşitlenemez. 10 Ekim 2025 değişikliği m.6/7 ve m.12/5'e devremülkleri de eklemiştir; bu, bütün devremülklerin izinsiz kiralanabileceği anlamına gelmez.

Yönetmelik m.5/A'ya göre izin belgesi yalnız konutun ilgili niteliklerini ve turizm amaçlı kiralanabilmesini gösterir. Konutun asli fonksiyonunu değiştirmez; imar planı değişikliğine dayanak veya imar/kıyı mevzuatı bakımından kazanılmış hak sağlamaz. Eski bir izin belgesinin varlığı sonraki denetimlerden muafiyet değildir.

Başvuru makamı, belgeler ve ilk inceleme

İzin yetkisi Bakanlığa aittir; yetki valilik aracılığıyla kullanılabilir. Başvurular Bakanlığın güncel açıklamasına göre yalnız e-Devlet üzerinden, ilgili konut türünün ekranı ve kılavuzu kullanılarak yapılır. Olağan konut dosyası ile yüksek nitelikli konut dosyasının yetkili inceleme yolu ve ek belgeleri farklı olabilir. (7464 m.3/2; Yönetmelik m.5–7.)

Dosyada gerçek kişi için kimlik/pasaport ve gereken kimlik numarası ile imza bilgileri; tüzel kişi için vergi/ticaret sicili veya MERSİS ve temsil bilgileri; güncel tapu ve varsa intifa/üst hakkı; gerektiğinde yapı belgesi, karar/muvafakat ve vekâlet belgeleri birlikte kontrol edilir. Tapuda konut niteliği ve hak sahibiyle başvuranın uyumu açık olmalıdır. Aynı binada beşten fazla konut veya yüksek nitelikli konut gibi durumların ek belgeleri ayrıca tamamlanır. (Yönetmelik m.5, m.7; Bakanlık başvuru açıklamaları.)

Yönetmelik m.6/1'in güncel metninde başvurunun 60 gün içinde sonuçlandırılması öngörülür; eksik veya uygun olmayan evrakla başvuru reddi, mevcut belge sahibine m.12/4 kapsamında verilen düzeltme süresinden farklıdır. Eski kılavuzdaki 30 günlük sonuçlandırma ifadesi güncel süre yerine kullanılmamalıdır. İzin verilen konutlarda m.6/2 kapsamında belge düzenlenmesinden itibaren 30 gün içinde yapılan ilk yerinde inceleme de evrak düzeltmesi için verilen 30 gün değildir.

• Önce tapu, hak sahipliği ve konut türünü belirleyin.
• Gerekli bina/site kararı ile paydaş/temsil belgelerini ayırın.
• e-Devlet ekranındaki güncel belge listesini tamamlayın.
• Başvuru sonucunu izin verilmiş saymadan takip edin.
• İzin ve plaket, vergi kaydı, ilan ve ilk yerinde inceleme dosyalarını ayrı kapatın.

27 Ekim 2026 değişikliği: 30 günün gerçek kapsamı

27.10.2026 tarihli ve 33413 sayılı Resmî Gazete'deki Yönetmelik, m.12/4'ün yalnız ikinci ve üçüncü cümlelerini değiştirmiş ve yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir. Belgelendirmeye esas evraklarda eksiklik ve/veya uygun olmayan evrak bulunması ya da belgelendirmeye esas bilgi ve belgelerde değişiklik meydana geldiğinin tespiti hâlinde belge sahibine eksiklikleri gidermesi için 30 gün verilir. Süre sonunda giderilmediği tespit edilirse izin belgesi iptal edilir.

30 günlük süre ilk kez 2026'da getirilmedi. 10.10.2025 değişikliğinin m.6'sındaki önceki metin, evrak eksikliği tespitinde zaten 30 gün veriyor; tamamlanmaması hâlinde Kanun m.4/2-a uyarınca işlem yapılmasını söylüyordu. 2026 metni uygunsuz evrakı ve bilgi/belge değişikliğinin tespitini açıkça ekliyor, süre sonunda sonucu doğrudan izin belgesi iptali olarak düzenliyor.

Yürürlük tarihi, bütün belgeler için kendiliğinden başlayan bir 30 günlük son tarih değildir. Belge sahibine yönelik tespit ve süre verilmesi süreci izlenir; somut bildirimdeki başlangıç ve son gün takip edilmelidir. Düzenlemeden '27 Ekim'den sonra herkes yeniden başvuracak' veya 'ilk izin başvurusundaki eksikler mutlaka 30 günde tamamlanabilir' sonucu çıkmaz.

Evrak denetimi ile 15 günlük yerinde düzeltmeyi ayırın

Yönetmelik m.12/4, belge düzenlendikten itibaren en az iki yılda bir denetimde önce belgelendirmeye esas evrakın kontrolünü, evrak uygunsa konutta denetim yapılmasını düzenler. Fiziksel nitelik eksikliği için uygulanan süre ve yaptırım zinciri, 2026'da değiştirilen iki evrak cümlesiyle aynı değildir.

Yerinde denetimde eksiklik tespitinde 15 gün verilir. Sonraki denetimde giderilmemişse Kanun m.4/2-ğ uyarınca idari para cezası ve yeniden 15 gün; ikinci denetimde de giderilmemişse m.5/1-d uyarınca iptal süreci vardır. İlk belgelendirme sonrası m.6/3 incelemesindeki eksiklikler de kendi hükmüne göre değerlendirilir. Bu yolların hiçbirinde 30 günlük evrak süresini bütün eksikliklere otomatik taşımayın.

Gelir vergisi: ticari kazanç mı, GMSİ mi?

GVK m.37 ticari faaliyetten doğan kazancı, m.70 ise kira gelirinin genel çerçevesini düzenler. Konutun adi kira ilişkisiyle kiracının kullanımına bırakılması ile sürekli günlük/haftalık farklı misafirlere hazır tutulması, teslimi, geri alınması ve yeniden hazırlanması organizasyonu farklıdır. Sırf tapuda konut yazması veya ödemeye 'kira' denmesi kısa süreli organizasyonun gelirini otomatik GMSİ yapmaz.

GİB'in 23.01.2026 tarihli E-79690095-120[3-2025-120-44]-15543 sayılı özelgesinde izin belgesi alınması, devamlılık kastı ve organizasyonun varlığına karine kabul edilmiştir. Özelge, fiilen kiralama yapılıp yapılmadığına veya gelir elde edilip edilmediğine bakılmadan belge sahibinin izin belgesinin düzenlendiği tarih itibarıyla ticari kazanç mükellefiyetinin tesisini açıklıyor. 'İlk rezervasyon gelene kadar vergi kaydı gerekmez' şeklinde bir bekleme sonucu çıkarılamaz.

Gerçek kişi adına ticari mükellefiyet mümkün olduğundan her başvuruda mutlaka limited şirket kurmak gerektiği söylenemez. Ticari kazançta işe başlama bildirimi, uygun defter/kayıt düzeni, geçici ve yıllık beyan ile belge yükümlülükleri birlikte planlanır. Olağan konut kira istisnası veya GMSİ götürü gider yöntemi ticari kazanca kendiliğinden uygulanmaz. (GVK m.37–40, m.70; VUK m.153, m.172.)

Seyahat acentası veya aracı şirket kullanıldığında

23.01.2026 özelgesinin somut olayında malik izin belgesi almış, evini kısa süreli konaklama için bir limited şirkete/seyahat acentasına vermiş; misafirlerin kimlik bildirimi ve faaliyetin gelir-gider yönetimini acenta yürütmüştür. Malik yalnız kira geliri elde ettiğini ileri sürmesine rağmen GİB kazancı ticari kazanç olarak değerlendirmiştir.

Özelgede organizasyonun malik tarafından yapılması veya aracı firmadan organizasyon hizmeti alınmasının ticari faaliyet değerlendirmesini değiştirmediği açıkça belirtilir. Bununla birlikte her acentaya yapılan her uzun süreli taşınmaz kiralamasının, sözleşme ve faaliyet ne olursa olsun aynı sonuca tabi olduğu söylenemez. İzin sahibi, kiralama ve konaklama sözleşmelerinin tarafı, hizmeti kimin hesabına sunduğu, fatura ve tahsilat zinciri birlikte incelenmelidir.

Özelge VUK m.413 kapsamında açıklanan somut olaya ilişkin idari görüştür; yeni bir kanun veya herkese otomatik ceza/faiz koruması sağlayan belge değildir. GVK'nın genel hükümleri ile özelgenin vakıaları ayrı okunmalı; farklı bir işletme/sözleşme modelinde gerekirse kişiye özgü görüş alınmalıdır. İdari izin, gelir vergisi ve konaklama vergisindeki sorumlu kişiyi aynı testle belirlemeyin.

KDV: izin belgesi %10 geceleme oranı sağlamaz

GİB'in 16.09.2024 tarihli E-93996897-130-160899 sayılı özelgesinde, mobilyalı konutlarda kısa süreli konaklama sunan ve sonradan Turizm Amaçlı Kiralanan Konut İzin Belgesi alan mükellefin hizmetleri değerlendirilmiştir. Bu belge, 2634 sayılı Kanundaki turizm işletmesi belgesiyle eşit kabul edilmemiş; ilgili konutların hizmeti 2007/13033 sayılı Karar eki (II) listenin 25'inci sırasındaki indirimli geceleme kapsamında görülmeyerek genel %20 KDV açıklanmıştır.

Otel, motel, pansiyon ve benzeri konaklama tesislerindeki şartları taşıyan geceleme için öngörülen %10 oranı, izin belgeli her kısa süreli konuta otomatik taşıyamazsınız. Aynı şekilde sıradan, iktisadi işletmeye dahil olmayan taşınmaz kirasının KDV Kanunu m.17/4-d bakımından durumu ile ticari konaklama hizmeti aynı değildir. Mükellefin tapusu veya platform adı değil, somut işlem ve ilgili oran listesi belirleyicidir. (KDV Kanunu m.1, m.17, m.28; KDV Genel Uygulama Tebliği III/B-2.5.)

27.10.2026 tarihli kontrolde, anılan izin belgeli konut hizmeti için özelgedeki %20 sonucunu değiştiren sonraki bir genel oran düzenlemesi tespit edilmemiştir. Hizmet niteliği veya belgelendirme statüsü farklıysa aynı oran ezbere uygulanmamalı; işlem tarihindeki mevzuat yeniden kontrol edilmelidir.

Konaklama vergisi: kapsam ve fiilen işleten testi

Konaklama vergisi KDV'den ayrıdır. 6802 sayılı Kanun m.34 ve Konaklama Vergisi Uygulama Genel Tebliği I/III kapsamında önce sunulan hizmetin konaklama tesisindeki geceleme ve onunla birlikte sunulan hizmet niteliğinde olup olmadığı, sonra tesisi fiilen işleten kişi belirlenir. İlgili turizm/işyeri belgesinin varlığı veya yokluğu tek başına bu verginin doğmasını ya da kapsam dışılığını belirlemez.

GİB'in 22.12.2023 tarihli özelgesinde işletmenin kendine ait veya kiraladığı konutlarda sunduğu kısa süreli geceleme hizmeti kapsamda görülmüştür. 08.05.2023 özelgesinde ise oteli yalnız işletilmek üzere kiraya veren ile fiilen işleten ayrılmıştır. 02.01.2026 tarihli devremülk özelgesi ticari organizasyon olmadan hak sahibinin devremülk hakkını kiralamasını kapsam dışında değerlendirmiştir. Bunlar farklı somut olaylardır; bütün izin belgeli konutlara koşulsuz aynı vergi sonucunu vermez.

Kanuni oran %2 olmakla birlikte 11263 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı uyarınca 1 Mayıs 2026'dan 31 Aralık 2026 dahil olmak üzere uygulanan oran %1'dir. Bu oran yalnız konaklama vergisinin kapsamına giren hizmet içindir; izin belgesinin kendisine uygulanmaz. Sonraki dönem için o tarihteki karar kontrol edilmelidir. Konaklama vergisi KDV matrahına dahil edilmez. (6802 m.34; 01.05.2026/33240 sayılı Resmî Gazete.)

Kapsama giren işletmede mükellefiyet, tesisin tamamen veya kısmen işletmeye hazır hâle gelmesiyle faaliyetten önce kurulur; mükellefiyet devam ederken işlem olmayan dönemlere ilişkin beyan yükümlülüğü de ayrıca izlenir. Bu sonucu kapsam testi yapılmadan yalnız konut sahibine veya izin başvurusuna otomatik bağlamayın.

Defter, fatura, e-Arşiv ve günlük kayıtlar

Ticari faaliyet olarak değerlendirilen işlemde VUK m.227–232 uyarınca kayıtlar uygun belgelerle tevsik edilir; fatura verme zorunluluğu ve diğer satış belgeleri tarafın statüsü/işleme göre belirlenir. İzin belgesi veya platform ödeme özeti fatura değildir. Fatura, perakende satış belgesi, ödeme kaydedici cihaz ve e-belge yükümlülükleri birbirinin yerine kullanılamaz.

GİB'in 12.01.2026 tarihli E-38418978-120[37-24/2]-19886 sayılı özelgesi, somut rezidans dairelerinin devamlı günlük/haftalık ticari kiralanmasında tahsilat için ödeme kaydedici cihaz gereğini açıklar. VUK m.240/C bakımından bu organizasyonda günlük müşteri listesi de aranır. Buna karşılık müşterilerin günlük ve değişken olmadığı, ücretin aylık/dönemsel belirlendiği ve tüm müşterilerle kira sözleşmesi bulunduğu özel durumda günlük müşteri listesi zorunluluğu bulunmadığı açıklanır. Otel/pansiyonlar için açıklanan ÖKC istisnasını sırf konut kiralanıyor diye otomatik uygulamayın; gerçek faaliyet ve diğer geçerli istisnalar ayrıca incelenir.

509 Sıra No.lu Tebliğ ve değişiklikleri uyarınca e-Fatura'ya kayıt, e-Arşiv düzenleme ve hasılat/faaliyet koşulları ayrı kontrol edilir. 2026'da genel tutardan bağımsız e-Arşiv kuralı yanında, 589 Sıra No.lu Tebliğle ticari kazançları basit usulde tespit edilenler ve işletme hesabı esasına göre defter tutanlar için 31.12.2026'ya kadar vergiler dahil toplam tutarı 3.000 TL'yi aşan faturalar bakımından özel geçiş bulunur; bu grupların tutardan bağımsız uygulaması 1.1.2027'de başlar. Tebliğin V.7 ve VIII bölümlerindeki istisnalar ayrıca saklıdır. İzin belgesi alan herkesin otomatik aynı e-Fatura rejimine geçtiği sonucu çıkarılmamalıdır.

Tahsilat, platform komisyonu ve giderler

328 Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliği m.1–2, konut/işyeri kira tahsilat ve ödemelerini iki taraf için banka veya PTT belgelerine bağlar; günlük/haftalık ve benzeri kısa süreli konut kiraları da açıkça kapsamdadır. Genel 30.000 TL tevsik sınırının altında olmak bu özel kira kuralından muafiyet sağlamaz; Tebliğdeki mahkeme/icra ve ayni ödeme istisnaları saklıdır. Bu ödeme kuralı gelirin mutlaka GMSİ olduğu anlamına gelmez; banka dekontu da faturanın yerini tutmaz.

Platformun komisyon ve masrafları düşerek gönderdiği net transferi doğrudan toplam hasılat saymayın. Hizmet bedeli, hesaplanan vergiler, iptal/iade, platform komisyonu ve bankaya gelen tutar ayrı izlenir. GVK m.40 kapsamında faaliyetin elde edilmesi/sürdürülmesiyle ilgili belgeli giderler değerlendirilir; her kişisel konut masrafının tamamı otomatik işletme gideri veya KDV indirimi değildir.

Yabancı platform komisyonlarında hizmetin sağlayıcısı, belge, yararlanma yeri ve sözleşme ayrıca incelenir. Yalnız yabancı platform kullanıldığı için her ödemeye tek bir stopaj veya KDV2 oranı uygulamak doğru değildir. Rezervasyon, fatura, komisyon ve tahsilatın aynı işlem numarası/dönemi üzerinden mutabakatı yapılmalıdır.

Kimlik bildirimi, ilan ve konutun günlük işletimi

7464 m.3/8, izin verilen konutlar için 1774 sayılı Kimlik Bildirme Kanununu uygular ve izin belgesi sahibini bildirim yükümlülüğü yönünden sorumlu kabul eder. Acentanın sistemi fiilen kullanması sorumluluk dağılımını kendiliğinden ortadan kaldırmaz. Misafir kayıtlarının yetkili kimlik bildirim sistemiyle uyumu, yetkilendirme ve kişisel verilerin korunması ayrıca sağlanmalıdır.

Kanun m.3/1 uyarınca plaket konut girişinde bulunmalıdır. Yönetmelik m.9/2-a'nın 2025 değişikliğiyle güncel hâlinde konutun tanıtım/pazarlamasında izin belgesi numarası belirtilir. Kullanıcıya bildirilen konum, kapasite ve olanaklar gerçek konutla uyumlu olmalı; belge başka bağımsız bölümü kapsıyormuş gibi kullanılamaz.

Temizlik, bakım, yatak/tekstil ve kapasite şartları yanında yangın söndürücü, banyo-tuvalet hariç sabit ayrımı olan tüm bölümlerde duman dedektörü ve ilgili bilgilendirme kartları gibi Yönetmelik m.9 nitelikleri kontrol edilir. Bilgi/belge veya hak sahibi değişikliğinin bildirim yükümlülükleri ayrıca izlenir; denetimi beklemek düzenli kayıt güncellemesinin yerine geçmez.

İdari yaptırım ve izin iptalinin ayrı sonuçları

7464 m.4; izinsiz faaliyet, yasak alt kiralama, izinsiz faaliyete aracılık, yanıltıcı tanıtım, bilgi-belge yükümlülükleri ve konut niteliklerindeki aykırılıkları ayrı yaptırımlara bağlar. Aynı fiil için uygulanacak bent, tespit ve takip aşaması belirlenmeden yalnız ceza başlığına bakılmaz. 2026 parasal tutarları için doğrulanmamış rakam verilmemiştir; kanunun ilk yayımlandığı tutarlar güncel ceza diye kullanılmamalıdır.

27 Ekim değişikliğindeki evrak süresinin sonunda iptal ile fiziksel nitelik eksikliğinin takip denetimleri aynı yol değildir. İptal sonrası yeni misafir kabulünün ve mevcut sözleşmelerin durumu ayrı ele alınır. Kanun m.5/2, izin belgesi iptal edilen konutların mevcut kullanıcı haklarının sözleşme süresi sonuna kadar devamını düzenler; bu hüküm yeni izinsiz kiralamaya devam hakkı vermez.

Örnek 1 — Kendi konutunu kısa süreli sunan gerçek kişi

Örnek 2 — Seyahat acentasıyla çalışan konut sahibi

Örnek 3 — Belge sahibinin evrak denetiminde eksiklik

İlk işlemden önce kontrol listesi

İdari izin, gelir unsuru, KDV, konaklama vergisi ve belge düzeni birbirinin yerine geçmez. Dosyada aşağıdaki kontrolleri ayrı sonuçlandırın.

• Tek seferlik süreyi, gerçek kullanım modelini ve tekrar eden sözleşmeleri belirleyin.
• Tapu, intifa/üst hakkı, başvuran ve paydaş/temsil belgelerini eşleştirin.
• Bina/site kararı, %25 sınırı, beş konutun aşılması ve özel konut türünü kontrol edin.
• İzin sözleşmeden önce alınmış mı; plaket ve ilandaki numara doğru mu?
• Belge tarihi ile ticari mükellefiyet başlangıcını, defter ve e-belge durumunu inceleyin.
• %20 KDV ile varsa konaklama vergisinin kapsam ve matrahını ayrı belirleyin.
• Banka/PTT izi, platform kesintileri, hizmet belgesi ve muhasebe kayıtlarını mutabıklaştırın.
• Misafir/kimlik bildirimini ve gerekli günlük kayıtları tamamlayın.
• Evrak, ilk yerinde inceleme ve periyodik nitelik denetiminin sürelerini ayrı takip edin.

Sık sorulan sorular

Kaynak ve güncellik notu

Bu rehber 27 Ekim 2026 tarihinde kontrol edilen kanun, yönetmelik değişiklikleri, Bakanlık açıklamaları ve GİB'in somut olaylara ilişkin özelgeleri birlikte değerlendirilerek hazırlanmıştır. 2026 değişikliği idari evrak denetimini ilgilendirir; yeni bir gelir vergisi veya KDV oranı koymaz. Özelge tarihleri, yayım/yürürlük tarihleri ve rehberin yayın tarihi birbirinden ayrıdır.

Konutun hakkı, niteliği, sözleşme ve fiilî işletme biçimi sonucu değiştirebilir. Başvuru ekranının güncel belge listesi ve işlem tarihindeki oranlar ayrıca kontrol edilmelidir. Bu genel rehber, kişiye özel izin veya vergi görüşü yerine geçmez.